Comment on: "Impact of SGLT-2 Inhibitors on Aggregate Index of Systemic Inflammation in Patients with Stage 3-4 Chronic Kidney Disease: A Retrospective Cohort Study"

Abstract

Bu çalışmayı ilgiyle okuduk. Yazarlar, hastalar SGLT-2 inhibitörü kullanmaya başladıktan sonra Sistemik Enflamasyonun Toplu İndeksi'nin (AISI) değişmediğini bulmuş ve bu ilaçların bu belirtecin yakalayamadığı yollar aracılığıyla etki gösterdiği sonucuna varmışlardır (1). Soru değerlidir, ancak "etkisiz" yorumunu kabul etmeden önce üç nokta göz önünde bulundurulmalıdır.

İlk olarak, sonuç gerçek bir etki yokluğunu yansıtmaktan ziyade AISI'nin nasıl ölçüldüğünü yansıtıyor olabilir. AISI, mutlak kan hücresi konsantrasyonlarından oluşturulur. SGLT-2 inhibitörlerinin plazma hacmini azalttığı ve hematokriti 2-4 puan artırdığı iyi bilinmektedir - yazarların kendilerinin de belirttiği bir gerçek (2). Plazma hacmi düştüğünde, ölçülen hücre konsantrasyonları otomatik olarak yükselir. Bu nedenle, ilaç gerçekten nötrofil, monosit veya trombosit sayısını düşürse bile, hemokonsantrasyon bu düşüşü gizleyebilir ve AISI'yi değiştirmeden bırakabilir. Her hücre sayısının hematokrit değişimiyle birlikte raporlanması, stabil AISI'nin gerçek mi yoksa sadece sıvı kaymalarının bir etkisi mi olduğunu gösterecektir.

İkinci olarak, çalışma ilacın "hiçbir etkisi olmadığını" kanıtlayamaz. Çalışma, eşdeğerliği kanıtlamak için değil, bir değişikliği tespit etmek için tasarlanmıştır. Burada anlamlı olmayan bir sonuç, bir değişikliğin tespit edilmediği anlamına gelir; yani hiç değişiklik olmadığı anlamına gelmez (3). "AISI'yi değiştirmez" ifadesi, verilerin izin verdiğinden daha fazlasını iddia etmektedir.

Üçüncüsü, istatistiksel yaklaşım daha yakından incelenmeyi hak ediyor. Standart sapma takipte neredeyse iki katına çıktı (319,5'ten 442,4'e), bu da AISI için tipik olduğu gibi aykırı değerlerle çarpık bir dağılımı gösteriyor (4). Bu durumda eşleştirilmiş t-testi ideal değildir; medyanlar ve çeyrekler arası aralıklarla raporlanan bir Wilcoxon işaretli sıralama testi daha güvenilir olacaktır. Bireysel kan sayımı bileşenlerinin sunulması da okuyucuların bulguyu yorumlamasına yardımcı olacaktır.

Bunların hiçbiri AISI'nin zaman içindeki değişimini incelemenin değerini azaltmaz. Bizim amacımız, değişmeyen AISI'nin, kanıtlanmış bir etki yokluğundan ziyade, ölçüm ve tasarım sınırlarını yansıtma olasılığının daha yüksek olduğunu belirtmektir. Önemli ve yeterince incelenmemiş bir soruyu gündeme getirdikleri için yazarlara teşekkür ederiz.